Ukończył z wyróżnieniem Szkołę Baletową w Taszkiencie (1981 – 1990) oraz Państwowy Instytut Sztuk Teatralnych (1990 – 1995) w Moskwie. Tańczył w Rosyjskim Balecie Kameralnym w Moskwie (1990 – 1995) i Rosyjskim Balecie Królewskim, pod dyrekcją Maji Plisieckiej (1995 – 2000). W latach 2000 – 2001 był tancerzem Śląskiego Teatru Tańca w Bytomiu. Zdobywał nagrody na Międzynarodowym Konkursie w Moskwie, Międzynarodowym Konkursie Tańca Współczesnego w Witebsku i Międzynarodowym Konkursie Tańca Współczesnego w Paryżu. Prowadził zajęcia w wielu krajach europejskich, m.in. Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Norwegii. Obecnie jest choreografem w Moskiewskiej Szkole Baletowej, Rosyjskiej Federacji Łyżwiarstwa Figurowego, Rosyjskiej Federacji Gimnastyki Artystycznej oraz Rosyjskiej Federacji Tańca Towarzyskiego.

No tags

Zdobywał doświadczenie taneczne i sceniczne z dziedziny tańca współczesnego w Wiedniu i Sydney. W Amsterdamie ukończył kurs Body–Mind Centering®. Współpracował z Tanz*Hotel, Tanztheater Wien, Cataracts, Compagnie Raisin, Volkstheater Wien, Theater d. Jugend i wieloma innymi. Występował gościnnie w Meksyku, Brazylii, Indiach, na Środkowym Wschodzie, w Rosji i innych krajach Europy. Regularnie prowadzi zajęcia Body–Mind Centering® i tańca w Belgii, Austrii, Egipcie i Polsce. Jest choreografem pełnometrażowych spektakli, współpracował także z artystami tańca współczesnego oraz sztuk pięknych przy różnych przedstawieniach. Body–Mind Centering® to ogólna metoda badania struktury ciała w formie i ruchu. Wiedza z zakresu anatomii i fizjologii różnorodnych systemów ciała oraz wiedza o rozwoju ruchowym i zasadach biomechaniki łączą się w BMC podczas doświadczania momentu ciała będącego w ruchu. W kontekście tańca, BMC propaguje zróżnicowanie oraz oszczędność ruchu, jego wydłużanie, a także rozszerzanie możliwości ekspresji tanecznej, między innymi w celu unikania kontuzji.

No tags

Choreograf urodzony w 1965 roku, otrzymał profesjonalne wykształcenie studiując na Tel Chai Academy of Art, Theatre and Sculpture (1986 – 1989) oraz trenując w Kibbutz Contemporary Dance Company Academy (1986 – 1989). Tancerz uznanego KCDC (członek zespołu przez siedem lat poczynając od 1990 roku). Następnie również jako tancerz współpracował z choreografami: Larą Barsacq oraz Mati Eliasem w Holandii aż do 2001 roku. Uri Ivgi jest aktywnym choreografem nagrodzonym drugą nagrodą za Longing w Konkursie Choreograficznym w Hanowerze (Niemcy 2002) oraz nagrodą publiczności za tą samą choreografię podczas Konkursu Choreografów w Groningen (Holandia 2001), jak również pierwszą nagrodą dla najlepszego tancerza podczas Międzynarodowego Konkursu Choreografów w Suzanne Dellal Center, w Izraelu w 1998 roku. Otrzymał także Nagrodę Ministerstwa Kultury dla najlepiej zapowiadającego się talentu choreograficznego w Izraelu. W 2006 roku Uri Ivgi był członkiem jury podczas Międzynarodowego Konkursu Choreograficznego w Belgradzie w Jugosławii. Był autorem licznych choreografii na całym świecie, ostatnie z nich to: „This is not a love song”, „Desire/Porządanie” oraz spektakl „Kraaien” (Fontys Dance Academy, Tilburg, Holandia), współpracował z wieloma uznanymi artystami oraz grupami, prowadzi warsztaty dla licznych instytucji i zespołów (m. in. w Holandii, Dani, Szwecji, Rosji, Szwajcarii, Turcji i na Węgrzech).

No tags

Thierry Smits urodził się w belgijskim Koersel w 1963 r. Po ukończeniu studiów baletowych i tańca współczesnego w Hasselt, Brukseli i Paryżu, współpracował przez kilka lat z różnymi grupami, w tym z grupą Plan K. Próbował także sił w kabarecie performatywnym. Dzięki swej pierwszej choreografii, La Grâce du tombeur, prezentowanej w Halles de Schaerbeek w Brukseli, szybko zdobył międzynarodowe uznanie w środowisku tańca współczesnego. Jako niestrudzony choreograf tworzył zarówno dla potrzeb swojej własnej formacji, jak również innych grup oraz teatrów. W tym samym roku powołał do życia Compagnie Thor, która do dzisiaj jest znacząca grupa w świecie współczesnego tańca. Thierry Smits rozpoczął swoją pracę nad podstawą zbudowania samego pojęcia cielesności i napięcia, które egzystują między stanowiącym moment kulminacyjny ciałem,” ciało jako płeć”. Oprócz jego pracy skupionej na skomplikowanych tematach i połączonej z elementami zewnętrznego tańca, Thierry Smits samoistnie koncentruję się na tańcu – nie odnosząc się do niczego poza tym, jak też uczynił to po raz pierwszy w Soirée Dansante (1995). Cały czas jednak, jego priorytetem pozostają badania nad formą, choreograficzną kompozycją i poszukiwaniem ruchu.

No tags

W latach 1981 i 1996 pracowała dla Contemporary Dance Company Triknia Kabhelioz jako asystentka choreografa oraz główna tancerka. Wraz z zespołem występowała prawie na całym świecie (Miami, Paryż, Brno, Friburg, Kolonia, Heidelberg, Erlangen, Frankfurt, Dusseldorf, Hamburg, Aachen, Bücholz, Barcelona, Kostaryka). Otrzymała nagrodę za najlepszą interpretację na festiwalu choreografii Oscar López w Barcelonie. Poza licznymi występami, Sonya pracuje również jako nauczyciel tańca. Przez 15 lat nauczała w Contemporary Dance School Triknia Kabhelioz w Kolumbii. Następnie (1990 – 91), była nauczycielem jazzu na Florida International University oraz w Ballet Concerto w Miami (USA). Od 1996 do 2006 prowadziła warsztaty Latin Jazz w Die Tanz Haus Werkstatt w Düsseldorfie oraz warsztaty salsy w Rythmix w Hanowerze (Niemcy). Pracowała także w The Academy of Performing Arts, w szkole muzycznej oraz w Joop van dem Ende Academy w Hamburgu, jako nauczyciel tańca nowoczesnego oraz jazzu. W 2007 poprowadziła warsztaty Latin Jazz w The National Academy of Chinese Theatre Arts w Pekinie (Chiny). Na codzień pracuje jako nauczyciel w Hamburgu. W tańcu jazz łączy elementy modern oraz latin.

No tags

Rektor Szkoły Sztuk Tańca w Kibbutzim College of Education w Tel Avivie w Izraelu. Uczy notacji ruchu (Eshkol Wachman Movement Notation), teatru tańca i kompozycji. Choreograf sztuk teatralnych i filmu. Do najsłynniejszych prac zalicza się: „Hunger” (Tmuna Theatre 2003-10), „Film – Live” (Haifa Theatre 2007-08), „Love has Wandered” (The Cameri Theatre 2007), „Yakish & Pupche” (Gesher Theatre 2007-09), „Children of a lesser God” (Beer Sheva Theatre 2008-10). Posiada tytuł magistra, kontynuuje studia doktoranckie na ResCen, Middlesex University w Londynie. Tancerka, badaczka, zajmuje się notacją i wykłada EWMN (Eshkol Wachman Movement Notation).

No tags

Serge Bennathan był dyrektorem artystycznym Toronto Dancemakers (1990 – 2006). Wielokrotnie nagrodzony, m. in. 12 spektakli Dancemakers było nominowanych do nagrody Dora Mavor Moore, ponadto dwa z nich „Sable” oraz „Sandoraz The Satie Project” zdobyły nagrodę w kategorii Wyróżniająca się Nowa Choreografia. Jest znany również z współpracy z operą – wyreżyserował „Tancredi” w 2005 roku oraz „Renard” 2008 (oba spektakle dla Canadian Opera Company). Serge Bennathan mieszka w Vancouver gdzie stworzył Les Production FIGLIO. W jego repertuarze znajduje się „The Invisible Life of Joseph Finch”, z Jonathon Young, który miał swoją premierę w Vancouver w 2007 roku . Rok później był wystawiany w Singapurze a następnie oraz odbył tournee po Kanadzie. „Manga” został premierowo wystawiony w Vancouver oraz Toronto w listopadzie 2007 roku. Z okazji 20-lecia festiwalu Dancing on the Edge w lipcu 2008 stworzył na specjalne zamówienie „Slam for a Time Traveller”. W październiku 2009 podczas Firehall Arts Centre w Vancouver miała miejsce premiera solowego spektaklu z Sylvain Senez – „The Strange Adventure of Myself”. Obecnie przygotowuje „Conversations”, sztukę o wyimaginowanym spotkaniu Federico Garcia Lorca oraz jego mordercy Juan Luis Trescastro (premiera w 2011 roku).

No tags

Umiejętności zawodowe zdobył w Państwowej Szkole Baletowej w Bytomiu. W 1987 roku po 8 latach intensywnej edukacji opuścił szkołę dla zawodowego zespołu. Później jako artysta Teatru Rozrywki występował w wielu produkcjach głównie o charakterze musicalowym, baletowym i w farsach. Latem 2000 roku dołączył do Śląskiego Teatru Tańca. Od tego czasu stworzył wiele ról w spektaklach Jacka Łumińskiego m.in. „Niewinnych Marzeniach u Schyłku”, „Na Końcu Tęczy”, „Na Krawędzi Dnia i Snu”, „7,5”, „Wrzaskowisku”, „Czarze Zwyczajnych Dni”, „Śnie Świętego”, „Zmieniając Pasy”. Jako członek zespołu występował w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Niemczech, Portugalii, Indiach, na Litwie, w Wielkie Brytanii, Francji i Szwajcarii, jak i w wielu innych miastach w całej Polsce. Kompetencje pedagogiczne zdobywał w Wielkiej Brytanii oraz Stanach Zjednoczonych, gdzie prowadził zajęcia. Regularnie prowadzi zajęcia dla dzieci i młodzieży w Śląskim Teatrze Tańca w Bytomiu. W 2005 roku łącząc siły z Leszkiem Stankiem, kolegą z zespołu, zadebiutował jako choreograf tworząc „Środek Ciężkości”. Jego wkład jest szczególnie widoczny w sferze idei i unikatowego materiału ruchowego.

No tags

Urodził się na izraelskiej farmie w rodzinie o silnych tradycjach artystycznych. Do 18 roku życia tańczył w profesjonalnej szkole tańca Bat Dor w Tel Awiwie. Następnie wstąpił do Izraelskich Sił Specjalnych, gdzie przez sześć lat był dowódcą jednostki antyterrorystycznej. Po odejściu z wojska powrócił do tańca. W wieku 24 lat został przyjęty do the Liat Dror / Nir Ben – Gal Company, gdzie jako główny tancerz, występował w Europie, Izraelu i Stanach Zjednoczonych. Po dwóch latach odszedł z zespołu, aby pracować jako niezależny choreograf. Jego pierwszy spektakl zaprezentowany został na Festiwalu Tańca w centrum Suzann Dalal w Tel Awiwie. W następnym roku występował wraz z grupą Noa Dar w Tel Awiwie, Europie i Japonii. W 2000 założył wraz z aktorką i dramaturgiem – Lee Sher zespół LeeSaar. Zespół otrzymał stypendium przyznawane przez galerię sztuki Mosman w Sydney (Australia), za nową pracę Ester która postała również w Sydney. Spektakl był wystawiany przez 2 kolejne lata w Teatrze Miejskim (City Hall Theater) w Tel Awiwie. W lutym 2004, Saar przeprowadził się do Nowego Jorku wraz z zespołem LeeSaar i otrzymał amerykańską zieloną kartę za niezwykłe osiągnięcia w dziedzinie sztuk performatywnych. W 2005 zespół otrzymał licencje PS122 (Herd of Bulls), w 2006 (Moopim), w 2008 (Geisha), w 2009 (Prima).

No tags

Rosa Olympia Estrella rozpoczęła naukę flamenco, mając 8 lat, w Albaycin, dzielnicy Granady (Hiszpania), pod okiem Enrique el Canastero i Mariquilli, a potem w klasie tradycyjnych tańców hiszpańskich i flamenco w konserwatorium tańca. Następnie przeprowadziła się do Sewilli (Hiszpania), gdzie uczyła się u Manola Marina, La Tony, Milagros Menjibar i mistrza choreografii Javiera Latorra. W kolejnych latach, głównie w Stanach Zjednoczonych — w Broadway Dance Center oraz u Joségo Limóna w Nowym Jorku — poznawała jazz, step i taniec współczesny. Od początku kariery Rosa występuje w podwójnej roli solistki i choreografki, a słynie z tego, że łączy z powodzeniem różne style taneczne i dziedziny sztuki. Jej specjalność to fusion: artystka splata w swoich choreografiach elementy tańców klasycznych, balijskich, zachodnioafrykańskich, jazzu, stepu, breakdance’u oraz wielu stylów latynoskich. Rosa uczy i występuje w rodzinnej Hiszpanii, a także Japonii, Skandynawii, Kanadzie, Rumunii, Austrii, Polsce i Stanach Zjednoczonych. Do jej najpopularniejszych choreografii należą: „Flamenco Blue”, „Women of Quixnot”, „Hesperione”, „Angelfire Undergroundm” oraz „Travelers Dream Pub”.

No tags